Over 1991 valt eigenlijk niet zoveel te vertellen. AMH roeit rustig verder met de riemen die het heeft en brengt af en toe een Thrash-Special uit, omdat de allerhardste groepen niet altijd de aandacht en ruimte in AMH krijgen.
Begin '91 worden wel veel Europese toers afgelast, omdat de Amerikaanse muzikanten te bang zijn om in een vliegtuig te stappen (de golfoorlog woedt in alle hevigheid).

In mei 1991 komt Anthony van den Berg als redacteur bij Aardschok binnen om death/thrash-collega Baelus wat te ontlasten. De in hoeveelheid toenemende elpee/CD-recensies worden nog steeds zonder hoes afgebeeld.
In het zomernummer staan al zes pagina's DOA. De omvang groeit evenals het aantal bezoekers, nu een kleine dertigduizend.

Over de Aardschokdag valt weinig te melden. Het hardrockwereldje verzakelijkt snel. In plaats van een bandje op te bellen of ze willen komen spelen, moet je nu duizenden guldens van tevoren overmaken en dan maar afwachten of die band wel komt. Leuk als je nog geen kaartje hebt verkocht. En als zo'n band dan uiteindelijk komt, bepalen de Engelse toer-agenten welke voorprogramma's je erbij moet nemen.

In AMH 9/91 voor het eerst een kwart pagina Wâldrock-festival. Het festival zal in latere uitgaves echter de ruimte krijgen die het verdient. In hetzelfde nummer breken we een record. Nog nooit stonden er zoveel elpee/CD-besprekingen in AMH. 121 stuks, toendertijd een uitzondering, tegenwoordig een aantal dat bijna wekelijks op het Aardschok-kantoor binnenvalt.

In AMH 2/92 versterken de zusjes Petra en Marion Arkesteijn het Aardschokschrijversgilde. Na Alexandra van den Broek en Petra van Kasteren alweer twee jongedames bij de AMH.
Striphond Igor krijgt vanaf nu een hele pagina om z'n avonturen uit te beelden.