|
|
|
|
In de Aardschok van juni 2007 lees je alles over: |
|
|
|
|
Written by Eric
|
|
donderdag, 31 mei 2007 |
In de Aardschok van juni 2007 lees je alles over:
DREAM THEATER -- CHUCK BILLY (TESTAMENT & DUBLIN DEATH PATROL) -- SCORPIONS -- OZZY OSBOURNE -- DEVIN TOWNSEND -- PARADISE LOST -- SAMAEL -- LION'S SHARE -- CANDLEMASS -- KAMELOT -- MARILYN MANSON -- SUSPERIA -- QUEENS OF THE STONE AGE -- DIAL -- VINTERSORG -- SONIC SYNDICATE -- BLACK CLOUD HALO -- VINDICATOR -- SPOIL ENGINE -- JOB FOR A COWBOY -- BEOWÜLF -- MAYLENE AND THE SONS OF DISASTER -- ENEMY GROUND -- TIGER ARMY -- FRONTKICK -- DEATH BEFORE DISHONOR -- DEVILDRIVER -- ANGELCORPSE -- AKERCOCKE -- NEUROSIS -- ABSCESS -- MASTER -- SHINIG --
DREAM THEATER
HET SUCCES VAN STANDVASTIGHEID
Met ‘Systematic
Chaos’ laat Dream Theater een nieuw epos los op de schare fans die de
band de afgelopen 22 jaar wereldwijd opgebouwd heeft. Het is een CD van
uitersten, met melodieuze passages en momenten waarop de band een
felheid aan de dag legt die herinnert aan de hoogtijdagen van Pantera.
Diep in het werkstuk zitten bovendien de twee nieuwe delen verstopt van
de muzikale interpretatie van het twaalfstappenplan van de Alcoholics
Anonymous waar Mike Portnoy al jaren aan werkt. Een gesprek met de
drummer en zijn collega, zanger James LaBrie, over de nieuwe plaat,
Muse, Keith Moon, Roadrunner, dope, drank en de vacature bij Iron
Maiden.
CHUCK BILLY
DE STROT VAN DUBLIN DEATH PATROL EN TESTAMENT
De
Californische volbloed-indiaan Chuck Billy is de komende weken een vaak
geziene gast in onze contreien. Op 7 juli staat hij als voorman van
‘zijn’ Testament op het Friese Wâldrock. Een paar weken eerder, op
zaterdag 16 juni, treedt hij aan op Fields of Rock met Dublin Death
Patrol, een gloednieuwe Bay Area-thrashband. Alhoewel, gloednieuw?
SCORPIONS
MAKE LOVE, NOT WAR!
Het
Duitse Scorpions maakt al 35 jaar platen. ‘Humanity - Hour 1’ is het
zestiende studio-album van het vijftal uit Hannover. De band heeft in
het verleden miljoenen albums verkocht, speelde als headliner op de
grootste festivals ter wereld en leverde met het nummer „Wind Of
Change” de ‘soundtrack’ die de val van de Berlijnse muur en de
veranderingen in het Oostblok begeleidde. Zo’n band hoeft zich
eigenlijk niet meer te bewijzen, maar heeft voor het nieuwe album toch
alle registers opengetrokken. Met een heel team aan songwriters werd in
Los Angeles keihard gewerkt aan uitstekende rocksongs en prachtige
ballads. Aardschok bezoekt de schorpioenen in Hannover en praat
voornamelijk met gitarist Rudolf Schenker (58), zanger Klaus Meine (59)
en gitarist Matthias Jabs (50).
OZZY OSBOURNE
GEEN PENSIOEN VOOR DE PRINCE OF DARKNESS
‘Dark
Rain’ is de titel van de nieuwe CD van Ozzy Osbourne. Het album kent
twee thema’s: de belabberde toestand van de wereld en de
toekomstplannen van Ozzy zelf. Wat dat laatste betreft vat de titel van
de nieuwe single zijn ambitie adequaat samen: „I Don’t Wanna Stop”. Een
gesprek, inclusief enige hindernissen, met de zelfverklaarde Prince of
Darkness, over de nieuwe plaat, de televisieserie ‘The Osbournes’, zijn
verslaving en de bezigheden van zijn collega’s.
DEVIN TOWNSEND
EEN UIT DE HAND GELOPEN HOBBY
Vorig
jaar verraste de muzikale duizendpoot Devin Townsend vriend en vijand
met de mededeling dat hij z’n uiterst succesvolle band Strapping Young
Lad in de koelkast zou zetten, niet meer zou optreden en een lange tijd
vrijaf zou nemen. Voor de buitenwereld mocht deze radicale beslissing
misschien als een schok komen, voor Townsend zelf was het de enige
logische optie. Strapping werd simpelweg té groot en de optredens
vergden te veel van hem. Toch heeft hij minder dan een jaar later weer
een kunstwerkje in elkaar geknutseld.
PARADISE LOST
LEVENDIGER DAN OOIT
Paradise
Lost heeft de afgelopen negentien jaar stijlen en hypes zien komen en
gaan. De gothic metalband uit het Engelse Yorkshire experimenteerde
zelf ook driftig met elektronica en andere nieuwe muzikale
invalshoeken. Maar sinds ‘Symbol Of Life’ (2002) houdt Paradise Lost
weer van gitaren. Het elfde studioalbum ‘In Requiem’ is zelfs weer een
tikje harder dan voorganger ‘Paradise Lost’. De verklaring is simpel.
Gitarist Aaron Aedy: „Sinds ‘Symbol Of Life’ proberen we elk nieuw
album te laten klinken zoals de vorige live klonk.”
SAMAEL
TERUG VAN WEGGEWEEST
Samael
meldt zich na enkele jaren afwezigheid weer terug aan het metalen
front. Hoewel het Zwitserse viertal voor het laatst nog in 2005 live te
zien was met Obituary, stamt het laatste studioalbum ‘Reign Of Light’
alweer uit 2004. Gelukkig heeft de band ondertussen niet stilgezeten.
Naast uitgebreide toers door Europa en de rest van de wereld heeft
Samael namelijk andermaal met zijn platenmaatschappij in de clinch
gelegen, waarna met name bandleider Xy, die verantwoordelijk is voor
toetsen, drums en computers, aan nieuw materiaal heeft gewerkt. Begin
dit jaar heeft Samael twaalf nummers opgenomen in Zwitserland, waarna
de boel in Stockholm is afgemixt. Pas toen alles klaar was tekende het
kwartet een deal bij Nuclear Blast, door wie de internationale pers
medio maart op het hoofdkantoor in Donzdorf werd uitgenodigd voor een
luistersessie annex interview. De complete band is daarbij aanwezig: de
geblondeerde zanger/gitarist Vorph, de bebaarde bassist Masmiseim, de
bruingebrande gitarist Makro en de nerveus ogende bandchef Xy. Ook zij
zijn benieuwd wat de pers van het nieuwe album ‘Solar Soul’ vindt.
LION’S SHARE
TERUG VAN WEGGEWEEST
Medio
april nodigde de Duitse platenmaatschappij AFM de Europese metalpers
uit om in Stockholm ‘Emotional Coma’ te komen beluisteren, de zogeheten
comeback-CD van Lion’s Share. Het Zweedse gezelschap vierde ooit
triomfen met de albums ‘Lion’s Share’ en ‘Two’, vol prima melodieuze en
progressieve metalsongs. Na het laatste wapenfeit ‘Entrance’ uit 2001
ontbond bandleider/gitarist Lars Chriss zijn band om zich tijdelijk
over te geven aan een zenuwinzinking. Voor de buitenwereld leek Lion’s
Share een stille dood gestorven te zijn, maar de muzikant krabbelde
redelijk snel weer overeind om de band nieuw leven in te blazen.
CANDLEMASS
EPICUS DOOMICUS MIRACULUS
Het
was de afgelopen jaren vallen en opstaan met het Zweedse Candlemass.
Comebacks waren vaak even snel voorbij als ze zich aandienden. Anno
2007 oogt alles echter weer stabiel, niet in de laatste plaats dankzij
de komst van de nieuwe zanger Robert Lowe. De Amerikaan, bekend van
Solitude Aeturnus, is voor het eerst te horen op de nieuwe studioplaat
‘King Of The Grey Islands’. De plaats van de markante zanger Messiah
Marcolin lijkt daarmee definitief vergeven. Bassist en bandlid van het
eerste uur Leif Edling en nieuwkomer Robert Lowe over de miraculeuze
wederopstanding van Candlemass.
KAMELOT
BEGEESTERD EN BEVLOGEN
‘Ghost
Opera’, Kamelots achtste studioalbum alweer, zal begin juni
verschijnen. Het ligt in de lijn der verwachting dat deze puike plaat
de band, na het succesvolle ‘The Black Halo’ (2005) en de alom geprezen
live-DVD/CD ‘One Cold Winter’s Night’ (2006), wederom een treedje hoger
zal gaan brengen op de metalladder. Een enigszins vermoeid klinkende
gitarist Thomas Youngblood vindt, tussen de drukke toerbedrijven door,
even wat tijd om voor Aardschok zijn licht te laten schijnen over
Kamelots nieuwste meesterwerkje.
MARILYN MANSON
WEDERGEBOORTE VAN DE ANTICHRIST
Het
jaar 2006 was een annus horribilis voor Marilyn Manson. Een rampjaar,
zowel zakelijk als privé. De stormen die door zijn leven trokken,
woeden na op zijn nieuwe album ‘Eat Me, Drink Me’. Het is een
verrassende CD, waarop Manson muzikaal nieuwe wegen verkent. In de
teksten is hij ook nog eens openhartiger dan ooit. „Ik voel mij
wedergeboren”, vertelt de zelfverklaarde Antichrist Superstar. „Alleen
natuurlijk niet in de christelijke zin van het woord.”
QUEENS OF THE STONE AGE
HET HIER EN NU
Queens
Of The Stone Age heeft eigenlijk geen introductie meer nodig. De band
draait inmiddels al ruim tien jaar mee, en vooral de laatste twee
albums, ‘Songs For The Deaf’ (2002) en ‘Lullabies To Paralyze’ (2005),
zijn in heel wat huiskamers te vinden. Na het vertrek van
boegbeeld/basbeest Nick Oliveri, tussen die twee albums in, zag het er
even moeilijk uit voor de mannen, maar inmiddels vormen
multi-instrumentalist Troy Van Leeuwen, drummer Joey Castillo en
zanger/gitarist/oprichter Josh Homme een hechte groep, kortgeleden
aangevuld met nieuwe bassist Michael Schuman (Wires On Fire). Aangezien
Homme bekend staat als een moeilijke gesprekspartner, valt Aardschok
maar direct met de deur in huis.
DIAL
JAMMEND NAAR DE TOP
Gewoon
lekker samen muziek maken. Met deze gedachte sloegen Liselotte Hegt,
Rommert van der Meer (beiden ex-Cirrha Niva) en Kristoffer Gildenlöw
(ex-Pain Of Salvation) in het najaar van 2003 aan het jammen. Op dat
moment hadden ze er nog geen benul van wat voor iets moois deze
samenwerking op zou gaan leveren, namelijk het prachtige, sfeervolle
debuutalbum ‘Synchronized’. Waar gezellig muziek maken al niet toe kan
leiden!
VINTERSORG
MEER VAN ALLES
Was voor veel
Vintersorg-fans ‘The Focusing Blur’ wat moeilijk te behappen, opvolger
‘Solens Rötter’ is een stuk minder complex uitgevallen. De Zweedse
folk/black metalband heeft de beste elementen van zijn eerste paar
albums gepakt en lijkt daarmee aan de slag te zijn gegaan. Resultaat:
één van de lekkerste Vintersorg-platen tot nu toe. Andreas Hendlund,
alias Mr. Vintersorg, geeft tekst en uitleg.
SONIC SYNDICATE
EEN DROOM DIE UITKOMT
Het
verhaal van het Zweedse Sonic Syndicate laat zich lezen als een
sprookje. Compleet vanuit het niets won het zestal in 2005 uit ruim
1500 inzendingen de bandwedstrijd van Nuclear Blast, en sleepte daarmee
een platendeal in de wacht. Amper twee jaar later is het tweede album
‘Only Inhuman’ (denk aan een pakkende mix van In Flames en Killswitch
Engage) de hoogste prioriteit van het grote Duitse label, en hangt
Aardschok aan de lijn met de charmante en goedlachse bassiste Karin
Axelsson.
BLACK CLOUD HALO
EIGENZINNIG!
Black Cloud Halo
is een band met een eigen gezicht. De vijf muzikanten kwamen als pubers
in aanraking met metal, punk en hardcore, wat leidde tot de oprichting
van hun eigen band. Na een enerverende MCD is de band continu bezig
geweest met het schrijven en opnemen van het debuutalbum ‘Born Under A
Bad Sign’, dat in juni zal verschijnen. Bij het beluisteren ervan valt
direct op dat Black Cloud Halo niet in een hokje te stoppen valt. De
mix van punk, metal, rock en hardcore is verfrissend en zeer
eigenzinnig, en de muzikanten verstaan absoluut hun vak. Je voelt en
hoort gewoon dat ze de tijd hebben genomen om een uitgebalanceerd album
op te nemen. Toch was bassist Jaap van den Berg een zenuwinzinking
nabij.
VINDICATOR
OLD SCHOOL UIT HAMBURG!
Vindicator heeft
wat met Nederland. De muzikanten zijn namelijk aanhangers van Hamburger
SV, en een beetje voetbalkenner weet dat Huub Stevens en Rafael van der
Vaart daar uitgegroeid zijn tot ware helden. Vindicator maakt hardcore
in de trant van Rykers, Brightside, Violation Of Trust en Right
Direction. ‘Back With Nothing To Lose...’ leidde in 2003 tot geweldige
reacties, maar amper een jaar later verliet zanger Paddy de band. Als
vervanger werd Uwe van Soulboys ingelijfd. In 2006 werd het album ‘On
And On...’ opgenomen, dat nu, na meer dan een jaar wachten eindelijk is
uitgebracht. Spil van Vindicator is drummer Michi, die de muziek en het
merendeel van de teksten schrijft. Maar hij begint natuurlijk over
voetbal!
SPOIL ENGINE
VRIENDSCHAP, VASTBERADENHEID, METAL
Het
gebeurt niet vaak dat je een collega interviewt, maar Steven Demey,
drummer van Spoil Engine, schrijft in zijn vrije tijd voor Rock
Tribune, de Vlaamse tegenhanger van Aardschok. Dat gebeurt overigens op
steeds kleinere schaal, want zijn thrashband is hard op weg om door te
breken met het debuutalbum ‘Skinnerbox v.07’.
JOB FOR A COWBOY
BEGRIJPT ER HE-LE-MAAL NIETS VAN!
Als
we Metal Blade moeten geloven, gaat Job For A Cowboy het helemaal maken
in 2007. Het debuutalbum ‘Genesis’ van de Amerikaanse death metalband
is dan ook topprioriteit bij het label. Voorlopig gaat het de goede
kant op, want hoewel het viertal nog geen vier jaar bestaat, heeft het
inmiddels al wel doodleuk het podium gedeeld met onder meer The
Dillinger Escape Plan, Killswitch Engage, Unearth en Cannibal Corpse.
Bovendien verkopen de eigen shows ook al uit, waardoor de tieners hun
(bij)baantjes al opgezegd hebben. Zanger Jonny Davy licht een en ander
toe.
BEOWÜLF
HILLBILLY HARDCORE
In de jaren tachtig was de
crossover van metal, punk en hardcore een populaire muziekstroming,
waarvan het Californische Suicidal Tendencies de vaandeldrager was. In
dezelfde achterstandswijk - Venice, een voorstadje van Los Angeles -
als waar Suicidal Tendencies vandaan kwam, ontstond een scene die niet
eens zo groot was, maar wel (inter)nationaal bekend werd. Excel brak
door en Beowülf groeide uit tot een heuse cultband vanwege de eerste
twee platen: ‘Beowülf’ (1986) en ‘Lost My Head...’ (1988). Eind jaren
tachtig werd het echter stil rondom de band. In 1993 verscheen vanuit
het niets nog de geweldige CD ‘Unsentimental’, en in 1995 album nummer
vier, ‘2 Cents’ getiteld, duidelijk de minste van de vier. Vanwege
gebrek aan succes besloot zanger/gitarist Dale Henderson in 1997 te
stoppen met de band. Hij bleef echter wel muziek schrijven, maar die
had met punk, metal of hardcore weinig meer te maken. Country en
hillbilly waren zijn nieuwe passies. Totdat twee jaar geleden de eerste
twee Beowülf-platen opnieuw werden uitgebracht onder de titel ‘The
Re-Releases’. De positieve reacties daarop deden Henderson besluiten
Beowülf opnieuw op te richten, en binnen zeven maanden was het nieuwe
album ‘Westminster & 5th’ in kannen en kruiken. Henderson belt met
Aardschok vanuit Venice, waar hij al zijn hele leven woont.
MAYLENE AND THE SONS OF DISASTER
ZAAIT DOOD EN VERDERF
Europa
maakte onlangs kennis met het uit Alabama afkomstige Maylene And The
Sons Of Disaster. Allereerst was er een clubtoer samen met Norma Jean
en He Is Legend, en daarna verscheen het tweede studioalbum, simpelweg
‘II’ getiteld, dat een kruidige mix van metal en southern rock
herbergt. Reden genoeg om de band rondom voormalig Underoath-zanger
Dallas Taylor eens nader aan de tand te voelen. Het is Taylor zelf die
Aardschok te woord staat.
ENEMY GROUND
VRIENDEN VOOR HET LEVEN
Enemy
Ground levert met zijn nieuwe album een brute mix af van metalcore en
death metal. Daar waar de band altijd al overtuigde met zijn energieke
liveshows, is die sfeer van ultieme lompheid ook eindelijk adequaat
vastgelegd op ‘In Memory Of Them All’. Reden om de band uit de omgeving
van Gemert in de persoon van gitarist Joris Videlereens eens aan de
tand te voelen.
TIGER ARMY
NIET MEER TE STOPPEN!
In 1996
speelde Tiger Army in het voorprogamma van AFI in San Francisco’s
beroemdste punkclub: 924 Gilman Street. In deze club debuteerden bands
als Rancid, Green Day en AFI. In 1997 kwam Tiger Army’s demo in handen
van Tim Armstrong, Rancid-zanger en eigenaar van Hellcat Records. In
1998 werd het debuut bij dat label uitgebracht. Het navolgende ‘II
Power Of Moonlite’ zorgde voor een internationale doorbraak, en de band
toerde door Europa en Japan met grootheden als Dropkick Murphys, The
Damned en Sick Of It All. Tiger Army bereikte met zijn mix van
rockabilly, rock en punk een breed publiek. In 2004 verscheen het album
‘III Ghost Tigers Rise’ en begin 2007 werd het vierde album ‘Music From
Regions Beyond’ opgenomen onder leiding van topproducer Jerry Finn
(AFI, Rancid, Morrissey). Het album verschijnt begin juni.
Zanger/gitarist Nick 13 spreekt met Aardschok tijdens Tiger Army’s toer
door Europa. Een toer die hij maar ternauwernood kan afmaken; enkele
dagen eerder lag hij nog in een Duits ziekenhuis met een flinke
keelontsteking.
FRONTKICK
PASSIE VOOR PUNK!
Frontkick werd
zo’n acht jaar geleden in Berlijn opgericht. Ondanks twee niet
onaardige CD’s wist de band echter niet door te breken buiten de Duitse
hoofdstad. ‘The Cause Of The Rebel’ zal dit drastisch gaan veranderen,
want dit nieuwe album is absoluut niet te vergelijken met het oude
materiaal. Vooral liefhebbers van The Clash, Social Distortion en
Chelsea zullen deze plaat waarderen. Frontkick is van een middelmatig
punkbandje uitgegroeid tot een topper in het genre. Een gesprek met
zanger Marti Neurotic.
DEATH BEFORE DISHONOR
DE TOTALE OMMEKEER!
Death
Before Dishonor bestaat sinds 2000, en bracht vóór het nieuwe ‘Count Me
In’ al twee albums uit: ‘True Till Death’ en ‘Friends Family Forever’.
De band uit Boston had lange tijd een slechte naam vanwege het
lidmaatschap van enkele muzikanten van de ‘bende’ FSU. Dit betekende
dat Death Before Dishonor, net als Blood For Blood overigens,
aanvankelijk nergens kon optreden. Nadat de lucht enigszins opklaarde,
werden er in Amerika alsnog veel concerten gedaan met onder meer
Madball en Agnostic Front. Ook in Europa werd de band een graag geziene
gast. Toch wist de band op CD nog niet echt te overtuigen, waardoor de
aansluiting met de top uitbleef. Maar dat gaat veranderen, want met
‘Count Me In’ heeft Death Before Dishonor een regelrechte knaller
afgeleverd. Zanger Bryan Harris staat Aardschok te woord.
DEVILDRIVER
OVER LEVEN
Hoewel
de titel van de nieuwe CD suggereert dat DevilDriver zijn zwanenzang
aflevert, zal ‘The Last Kind Words’ allerminst de laatste plaat van de
Amerikaanse metalband zijn. Zanger Dez Fafara mag dan 40 zijn, hij
trekt zich op aan voorbeelden als Ozzy Osbourne en Rob Halford. ,,Ik
heb het gevoel dat alles nog maar net begonnen is.” Een gesprek met
Fafara en drummer John Boecklin.
ANGELCORPSE
KEIHARDE COMEBACK!
Het
uit elkaar gaan van AngelCorpse enkele jaren geleden mocht gerust als
een zeer groot verlies voor de extreme metalscene worden beschouwd. De
vrij unieke en rauwe death/black metal van AngelCorpse klonk namelijk
als een ware verademing tussen alle dertien-in-een-dozijn US death
metalbands die rond de eeuwwisseling de dienst uitmaakten. Met een
sound die herinneringen opriep aan het vroege Morbid Angel-werk, maar
dan voorzien van een gitzwart black metalrandje, was AngelCorpse de
‘missing link’ tussen brute death metal en rauwe black metal.
AngelCorpse had zojuist het geweldige ‘The Inexorable’ uitgebracht en
stond op het punt door te breken naar een groter publiek toen het
bericht ons bereikte dat de band was opgeheven. Gitarist Bill Taylor
sloot zich aan bij Immolation en drummer Tony Laureano maakte de
overstap naar Nile en later Dimmu Borgir. Van de beide masterminds,
bassist/zanger Pete Helmkamp en gitarist Gene Palubicki, hoorden we
echter relatief weinig. Tot nu, want vanuit het niets slaat AngelCorpse
ineens keihard terug met het nieuwe album ‘Of Lucifer And Lightning’.
We beginnen het gesprek met Helmkamp met de voor de hand liggende vraag
waarom de band in godsnaam uit elkaar ging op een moment dat het net zo
goed liep met AngelCorpse?
AKERCOCKE
DE VLOEK VAN DE AAP
Vol
trots staat de vierkoppige delegatie van Earache Records te kijken naar
het retestrakke optreden dat Akercocke geeft in de Londense kroeg The
Water Rats. ‘Dat zijn onze jongens’, lijken hun ogen te spreken,
terwijl de vuisten bij elke onnavolgbare blastbeatpartij opnieuw de
lucht in gaan. Ze moesten eens weten dat twee van ‘hun jongens’,
zanger/gitarist Jason Mendonca en drummer David Gray, mij enkele uren
daarvoor verzekerd hebben dat het binnenkort te verschijnen
‘Antichrist’ absoluut hun laatste album voor de Engelse
platenmaatschappij zal zijn.
NEUROSIS
DE GEVAARLIJKSTE BAND TER WERELD
Neurosis
wenst al 22 jaar verschoond te blijven van politiek. De band uit
Oakland, Californië stelt zich met ‘Given To The Rising’ wederom
filosofisch en associatief op. Alleen in begrijpelijker patronen en
structuren dan voorheen, zeker in vergelijking met ‘The Sun That Never
Sets’ en het apocalyptische ‘The Eye Of Every Storm’. Toch zaait
Neurosis met de nieuwe CD weer genoeg verwarring. Zanger en gitarist
Scott Kelly licht het nieuwe meesterwerk op Goede Vrijdag toe.
ABSCESS
TERUG VAN NOOIT WEGGEWEEST
Het
was een tijdje stil rond Chris Reifert, de man die ons in de jaren
tachtig en begin jaren negentig met Autopsy één van de ziekste en,
zoals achteraf zou blijken, meest invloedrijke vormen van death metal
bracht. Daarna bewandelde hij het pad van verderf en smerigheid met
Abscess en The Ravenous. Zijn medestrijder in dat laatste project,
Necrophagia-zanger Killjoy, wist mij een tijdje terug te melden dat
Reifert zich min of meer had teruggetrokken uit de muziekscene om zich
volledig op het familieleven te storten. Groot was dan ook mijn
verbazing toen ik onlangs op MySpace een zogenaamde ‘friend request’
kreeg van niemand minder dan Reifert zelf. Hij vertelde me dat er een
nieuwe CD van Abscess zat aan te komen (die inmiddels is verschenen) en
is behoorlijk verbaasd wanneer ik hem confronteer met het verhaal van
Killjoy.
MASTER
FOREVER UNDERGROUND!
Al sinds het midden
van de jaren tachtig staat de naam Master garant voor een ruige,
beukende en ongecompliceerde mengeling van thrash en death metal. Ooit
begonnen onder de naam Deathstrike nam de band in 1984 en 1985 een paar
demo’s op die de undergroundscene danig op zijn kop zetten. Samen met
het vroege demowerk van Death, Massacre en Possessed stond Master aan
de wieg van de eerste lichting death metalbands. Inmiddels zijn we ruim
tweeëntwintig jaar verder en timmert medeoprichter Paul Speckmann nog
steeds met zijn Master aan de weg. De band heeft echter nooit het
succes gekend dat latere genregenoten wel ten deel viel. Het feit dat
het laatste Master-interview in Aardschok alweer ‘een tijdje terug’
plaatsvond is wat dat aangaat dus behoorlijk illustratief. Speckmann
opent dan ook onmiddelijk de aanval.ꆱ
SHINING
Verziek de wereld, begin bij jezelf
Een
bekend Amerikaans gezegde luidt: ‘don’t talk the talk if you can’t walk
the walk’. Shining-zanger en oprichter Niklas Kvarforth heeft dat ter
harte genomen en is ook niet te beroerd om ons een kijkje te gunnen in
zijn zieke geest. Natuurlijk via de platen en optredens van zijn
Shining, maar ook daarbuiten. Hij beschouwt zijn verdorven ideeën als
zijn ‘evangelie’ en doet er alles aan om dat verspreiden.
 Add as favourites (0) |  Quote this article on your site | Views: 1401 | Print | E-mail
Only registered users can write comments.
Please login or register. Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved |
|
Last Updated ( donderdag, 31 mei 2007 )
|
|
| |
|
Be first to comment this article
