MONSTROSITY
Screams From Beneath The Surface
(Metal Blade Records)
Stephan Gebédi
90
Toen zanger George ‘Corpsegrinder’ Fisher de band in 1996 na twee albums verliet om zich aan te sluiten bij Cannibal Corpse, was het de vraag of en hoe Monstrosity zich zou herpakken. Met het allesverpletterende ‘In Dark Purity’, dat gerust één van de beste death metalalbums van de late jaren negentig mag worden genoemd, snoerde de band echter de monden van alle critici. Inmiddels zijn we zevenentwintig jaar verder. Drummer en oprichter Lee Harrison heeft de stijl en sound van de band ondanks talloze lineupwisselingen in stand weten te houden en dat is een prestatie op zich. Acht jaar na ‘The Passage Of Existence’ is er nu een nieuw album in de vorm van ‘Screams From Beneath The Surface’. En wat voor één! In de ijzersterke opener „Banished To The Skies” worden we ondanks het iets lagere, dreigende tempo al getrakteerd op alle kenmerken van Monstrosity: de herkenbare en typerende gitaarriffs, een uiterst strakke ritmesectie, een diepe grunt, waarvoor deze keer Ed Webb (o.a. ex-Massacre) verantwoordelijk is, en schitterende gitaarsolo’s. Matt Barnes speelt echt de sterren van de hemel. Vanaf het tweede nummer „The Colossal Rage” wordt het gaspedaal wat verder ingedrukt. Blastbeats, vette polka’s en midtempo stukken wisselen elkaar vakkundig af. Ik ga niet alle nummers apart vermelden, maar er staan gewoon geen zwakke nummers op ‘Screams From Beneath The Surface’. Of het nu het epische „The Dark Aura” of het razende „Vapors” is, het klinkt allemaal moddervet. En daarmee legt Monstrosity nu al de lat erg hoog voor de nog komende (death) metalreleases van 2026. Jaarlijstmateriaal dus.