CORONER
Dissonance Theory
(Century Media Records)
Denis van ‘t Hoofd
80
Meer dan drie decennia zijn verstreken sinds het laatste studioalbum ‘Grin’ (1993) van het Zwitserse Coroner. Na vijf vooruitstrevende, progressieve thrash metalplaten – die destijds niet altijd op waarde werden geschat – gooiden Tommy Vetterli (gitaar), Ron Royce (bas/zang) en Marquis Marky (drums) in 1996 de handdoek in de ring. Toen Coroner in 2011 opnieuw tot leven kwam, was dat in eerste instantie vooral om het podium weer op te gaan. Nieuwe muziek stond toen nog niet op de agenda. In 2014 volgde een personeelswissel: veteraan Marquis Marky maakte plaats voor Diego Rapacchietti achter de drums. Nu, veertien jaar na de heroprichting en 32 jaar na hun laatste officiële studioalbum, durven de Zwitsers het eindelijk aan: met ‘Dissonance Theory’ is Coroner écht terug. De wereld is niet meer dezelfde als begin jaren negentig en dat geldt ook voor Coroner. Waar hun onconventionele stijl vroeger werd omschreven als avant-garde en progressief, is die benadering vandaag de dag juist de standaard voor moderne heavy acts. Een band als Gojira, dat een vergelijkbare mix van groove, complexiteit en sfeer hanteert, boekt er inmiddels wereldwijd succes mee. En wie goed luistert naar de tien tracks op ‘Dissonance Theory’, hoort al snel waar Gojira z’n mosterd voor een groot deel vandaan haalt. De sterk groovende composities sluiten naadloos aan bij het materiaal op ‘Grin’. Tracks als „Sacrificial Lamb”, „Symmetry” en „Trinity” leunen op vet rollende baslijnen, stuwende drums en heerlijke, melodieuze doch technische solo’s van Vetterli, maar klinken tegelijk frisser en toegankelijker dan ooit. Dankzij de loepzuivere, gelaagde productie van Jens Bogren komen de nummers bovendien messcherp uit de verf. ‘Dissonance Theory’ is het overtuigende bewijs dat Coroner anno 2025 nog altijd weet te verrassen en vernieuwen, zonder z’n unieke sonische handschrift te verliezen.